دکتر حامد واحدی اردکانی
درباره سایت
آخرین مطالب
- اسلو، ۳۱ آگوست: روایت پوچی و تکرار
- Oslo, august 31: Narration of absurdity and repetition
- زندگی زیباست!
- چی میشه که یکی رو مخه، ولی تو دله؟!
- چرا برخی مردان با زنان مستقل، ناسازگاری دارند؟
- استرس کرونا
- نگاهی روانکاوانه به فیلم گرندجت
- نگاهی روانکاوانه به فیلم برادران لیلا
- A psychoanalytic look at the movie Grand jete
- A psychoanalytic look at the movie, sick of myself
- نگاهی روانکاوانه به فیلم از خودم خسته شدم
- منچستر بای د سی: آتش خشم، زیر خاکستر غم
- Manchester by the sea: fire of anger under the ashes of sadness
امکانات وب
در این قسمت توضیحاتی پیرامون اون اصطلاحاتی میخوام بدم که در ویدیو زیر به کار بردم و شاید برای همه آشنا نباشه. اگه باز هم موردی رو متوجه نشدید، بپرسید: ناهشیار: بخشی از ذهن که شامل امیال، آرزوها و عواطف ناپسند و در نتیجه اضطراب زا از دیدگاه اخلاقیات و هنجارهای فردی و اجتماعی است که مورد پذیرش نبوده و به واسطه پس زده شدن توسط حیطه آگاهی، به آنجا رانده می شوند. این در حالیست که این اطلاعات از حیطه هشیاری حذف می شوند ولی کنترل عواطف، افکار و رفتار فرد را در
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
#مقاله چرا برخی مردان با #زنان مستقل ناسازگاری دارند؟ همواره برخی مردان در بسیاری از جوامع با مفهوم استقلال زن، سازش لازم را نداشته و با بهانه های مختلف سعی در محدود ساختن و کاستن از این استقلال دارند. سوالی که در ابتدا در ذهن متبادر می گردد این است که مگر استقلال زن به نفع مرد و زن نیست؟ و آیا مرد این مهم را نمی داند؟ به منظور پاسخ به این سوالات، در ابتدا باید مفاهیم استقلال، "مردانگی و/یا نرینگی" و "زنانگی و/یا مادگی" روشن تر شود.
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
u200d متن کامل مصاحبه ای که با روزنامه جام جم و درباره استرس ناشی از کرونا و راهکارهای مدیریت آن داشتم رو میتونید در پایگاه اینترنتی این روزنامه یا در کانال تلگرامی خودم (لینک در قسمت پیوندها) مطالعه کنید. در این مجال سعی کردم ماهیت و انواع استرس، چگونگی به وجود آمدن و نیز راهکارهای مدیریت آن را کوتاه توضیح بدم. امیدوارم که کارگشا باشه. به امید روزی که از این بحران عبور کنیم.
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
نگاهی روانکاوانه به فیلم گرندجت: تو برای یک ثانیه در هوا هستی، هیچ چیز در پشت و جلوی تو نیست، این گرند جت تو هست. جمله بالا را شخصیت زن داستان در توصیف تکنیک گرند جت (پرش بزرگ) به هنرجویانش می گوید. ن ام فیلم نیز از همین تکنیک رقص باله برگرفته شده که در آن، رقصنده با پرشی بزرگ به هوا، یک پا را به عقب پس رانده و پای دیگر را به جلو پرتاب می کند. شاید شبیه همان کاری که زن با زندگیش کرده: او پسری را که حاصل یک رابطه موقت است به مادر خود سپرده، به امید آینده ای
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
لیلا به معنی شب هنگام و نیز درازترین و تارترین شب که گاهی استعاره ایست بر گیسوان بلند زن. گیسوانی که در لیلای این فیلم، بافته شده و از زیر روسری و البته بسیاری چیزهای دیگر، فرا رفته و نه فروافتاده. او دختریست که با دخالت های پدر و نیز زن_ستیزی مادر همچنان مجرد مانده و با زندگی کارمندی گذران عمر می کند. برادرانش هم هر کدام حکایتی دارند. یکی شان هشت سالی هست که به بهانه کار، از خانواده فرار کرده و به واسطه تعدیل نیرو (شما بشنو اخراج)، به خانه برگشته.
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
You are in the air for a second, there is nothing behind or in front of you, this is your grand jete. The female character of the story says the above sentence while describing the Grand Jete technique to her students. The name of the film is also derived from the same ballet dance technique, in which the dancer pushes one leg back and throws the other leg forward with a big jump in the air. Perhaps similar to what the woman has done with her life: she
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
It has been said for a long time that "a head that does not hurt is not covered with a handkerchief". But the movie "sick of myself" is an example that sometimes a head looks for pain to cover it with a handkerchief. What is there in that head? The female character of the story, who is in a mirror competition with her partner, seeks attention in various situations, which, of course, has a masochistic patte in most cases.
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
از قدیم گفته اند "سری که درد نمی کند را دستمال نمی بندند". اما فیلم "از خودم خسته شدم" مثالیست که گاهی سری به دنبال درد می گردد تا دستمالی بر آن ببندد. تا در آن سَر چه سِری باشد؟ شخصیت زن داستان که در رقابتی آیینه وار با پارتنر خود است، در موقعیت های مختلفی در پی کسب توجه است که البته در بیشتر موارد دارای الگویی مازوخیستیک است. او در نهایت برای درمان دردش به دنبال دارو می گردد. اما به گونه ای خاص: دارویی که عوارض پوستی آن اثبات شده و او آن را دارویی مناسب
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
با دیدن این فیلم مدام یک کلمه، نه... سه کلمه به ذهنم خطور می کرد: غم و غم و غم. انگار غم را از روی او ساخته اند. لی شخصیت مرد داستان را می گویم. غمی که از چشم هایش می بارد. منظورم اشک هایش نیست آخر او گریه نمی کند. پلک هایش را می گویم که انگار میلی عجیب به بسته شدن دارند. بستنی که دیگر تا ابد باز نشوند. اما او زنده است و چشمان نیمه بازش فقط برای این است که نزدیکترین فاصله ممکن جلویش را ببیند. نه پیشتر و نه پس.
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان
After watching this movie, one word, no, three words kept coming to my mind: sadness, sadness, sadness. It's as if they made sadness out of him. I mean lee, he is the character of the man in the story. The sadness is pouring from his eyes. I don't mean his tears, he doesn't cry after all. I say his eyelids seem to have a strange desire to close. The clousure that will never open again. But he is alive, and his half-opened eyes are only for the nearest
برچسب:
نویسنده: حامد کریمیان